نقطه سر خط
سحابي هم محل تولد، هم محل مرگ ستاره هاست. همشون برمي گردن به همونجايي که ازش متولد شدن
- ! من نميدونستم ستاره ها هم ميمرن
- همشون ميميرن!؟ خيلي از ستاره هايي که ما الان ميبينيم شايد ميليونها سال پيش مردن ولي ما به خاطر مسافتي که باهاشون داريم هنوز اونا رو ميبينيم.
- يعني اينقدر دورن؟
- خيلي دور، خيلي نزديک. وقتي با دنياي خودمون مقايسه ميکنيم خيلي دورن، اما اگر با کهکشون هاي ديگه مقايسه کنيم ميبينيم که چقدر به ما نزديکند و ما خبر نداريم!
همه ما چقدر شبيه يک ستاره ايم . . .
سلام!
حکايت من و وبلاگمم شده شده حکايت اين سحابي! البته هنوز نمرده اما خيلي کم نور شده. ميخوام که همه کم و کاستي ها رو جبران کنم و دوباره از نو پر انرژي تر و پر شورتر شروع کنم. هرچند به خاطر نزديک شدن به امتحانات ممکنه بازم کمتر سر بزنم اما دلم ميخواد با تصميم کبري! شروع کنم از نو، پس نقطه سر خط.
«خدايا توکل به خودت»